Bij Naarden begint de victorie! (1673)

Naarden was van belang als noor­delijke grenspost van Holland. Door haar gunstige ligging vlak aan de Zuiderzee kon Naarden zich tevens ontwikkelen als haven- en nijverheidsstad In de vijftiende eeuw nam de welvaart toe en verrees er al snel een stenen omwalling met poorten en torens en een Grote Kerk. Tijdens de opstand tegen Spanje bleef Naarden trouw aan de Spaanse koning Filips II.

De Moord op Naarden (1574)

In augus­tus 1572 wisten de Watergeuzen echter de stad in te nemen. Een Spaans leger kwam daarop naar de stad en het stadsbestuur bood aan zich over te geven. De Spaanse bevelhebbers beloofden de inwoners van Naarden ‘geen haar te krenken’. Toen de Spaanse soldaten de stad eenmaal bin­nenstormden begon er echt een grote moord- en slachtpartij waarbij honderden burgers het leven lieten. In 1574, toen de stad weer in handen was van Wil­lem van Oranje, werd begonnen met het bouwen van de vesting rondom Naarden. Vijf bastions met tussenliggende muren (courtines) werden aange­legd volgens het Oud-Nederlandse Vestingstel­stel. Na het tekenen van de vrede in 1648 werd de vesting verwaarloosd. Amsterdam zou daar een handje in gehad hebben. In 1672 kon Naarden dan ook gemakkelijk worden ingenomen door een Frans leger. Pas in 1673 wist stadhouder Wil­lem III de stad weer terug te winnen. 

Het Beleg van Naarden

Over de aanval van Willem III op het door de Fransen bezette Naarden bestaan veel spannende verhalen. “In den nacht van den achtste en negende September 1673 werden de loopgraven tegen de vesting aan de oostzijde voor de Huizerpoort geopend en onder bescherming van het geschut ging men aan het werk. Een dag eerder waren de batterijen opgesteld die ook bescherming boden. Op den tiende en elfde was men op slechts 150 passen van den bedekten weg verwijderd. Reeds den volgenden dag des avonds ten 11 ure deed men den storm naar deze bedekten weg. Aan de eene zijde rukten de Spanjaarden op en aan de andere zijde de dappere zeesoldaten van het regiment Palm. Na eenen strijd van drie uren, waarin de onzen zich met buitengewone dapperheid gedroegen, was men daar van meester. Den twaalfde September werden, nadat de vijand verklaard had in onderhandeling te willen komen, de voorwaarden van de overgaaf vastgesteld, en in den ochtend van den volgenden dag namen Nederlanders de vesting in bezit.”

Niet lang na deze triomf ontruimden het Franse bezettingsleger ook andere vestingen en trokken weg naar het zuiden. Het Rampjaar was nu pas echt voorbij.